Lieve Deejay

Ons lieve vrolijke en aanhankelijke hondje.
Ik mis je zo en ook ons gezamenlijke rondje.

Je bent er niet meer bij,
maar in gedachten loop je mee met mij.

In huis draaide ook alles om jou
en nu ben ik in diepe rouw.

Het is zo stil en ik voel me zo alleen,
want jij was altijd om mij heen.

De vaste rituelen zijn er niet meer
en dat blijft moeilijk, keer op keer.

Je normale voer at je niet graag,
maar een koekje met koffietijd en veel ander lekkers
verdwenen altijd snel in je maag.

Ook ’s avonds rond half tien keek je me altijd net zolang aan,
totdat ik naar het kastje zou gaan.

Dan rende je mee en was heel blij,
want dan kreeg je weer wat lekkers van mij.

En ook al was je groot,
je zat nog steeds heel graag bij ons op schoot.

Steeds als ik aan je denk,
krijg ik een brok in mijn keel en wordt alles mij teveel.

Tranen springen in mijn ogen,
die ik dan steeds moet drogen.

Je was zo’n lief aanhankelijk dier
en van jou hadden we zoveel plezier.

Je was ons altijd trouw,
maar nu moeten we verder zonder jou.

Ik mis je zo mijn lieve schat,
maar je blijft voor altijd in mijn hart.

Annemiek